smilesneezes;

Title: In Focus

Author: smilesneeezes

Pairing: Kyuhyun x Sungmin

 

 

“ซีวอนอา” ซองมินเรียก “ขอกล้องให้ฮยองบ้างสิ”

 

เมื่อได้อุปกรณ์เก็บภาพสีดำจากรุ่นน้องมาไว้ในมือแล้ว สายตาของซองมินก็เริ่มสอดส่ายเพื่อหาเป้าหมายที่เขาจะเก็บรูป เขาไล่เก็บภาพของคนในห้องแต่งตัวไปเรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นเหล่าสมาชิก สไตลิสต์นูนา รวมไปถึงศิลปินรุ่นพี่รุ่นน้องคนอื่นๆ ที่ซองมินออกไปเก็บภาพของพวกเขาถึงห้องแต่งตัว

 

ซองมินกลับมาที่ห้องแต่งตัวของซูเปอร์จูเนียร์อีกครั้ง และคราวนี้เขาเห็นมักเน่ของวงกำลังนั่งจัดทรงผมอยู่ที่หน้ากระจก ซึ่งเมื่อร่างสูงเห็นภาพสะท้อนของร่างอวบในเสื้อเชิ้ตปกขาวสีเทาอ่อนๆ กำลังหันกล้องมาทางเขา คยูฮยอนจึงเอ่ยขึ้นด้วยเสียงนุ่ม

 

“ฮยอง แอบถ่ายผมงั้นเหรอ”

 

ซองมินลดกล้องลง สบสายตากับเงาสะท้อนของคยูฮยอน

 

“เห… ฮยองถ่ายนายไม่ได้งั้นเหรอ คยูฮยอน”   

 

“ฮยองกดชัตเตอร์ไปรึยัง”

 

“ยังเลย ก็นายดันพูดออกมาก่อนนี่นา…”

 

“รอให้ผมแต่งหน้าทำผมให้เสร็จก่อนได้มั้ยครับ”

 

ซองมินไม่ตอบ ทั้งคู่สบตากันผ่านกระจกอยู่เนิ่นนาน จนสุดท้ายซองมินก็ส่งเสียงแทรกขึ้นมาว่า   

 

“เดี๋ยวนายก็ไปแล้วนี่…”

 

คยูฮยอนส่งเสียงขึ้นมาอย่างประหลาดใจ “เอ๋?”

 

“เดี๋ยวก็ไปจีนแล้วนี่” ซองมินบุ้ยปาก “ขอฮยองเก็บภาพนายเถอะนะ”

 

“ฮยอง ผมยังไม่ได้…” คยูฮยอนประท้วง หากซองมินขัดขึ้น

 

“ฮยองอยากเก็บภาพนายแบบนี้ไว้ คยูฮยอน” ร่างอวบพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังที่แฝงความเหงาไว้อยู่ คยูฮยอนได้ยินและรับรู้มันชัดเจน “จะแต่งหน้าหรือยังไม่ได้แต่งก็ช่างมันเถอะ แต่ฮยองอยากเก็บภาพคยูฮยอนเอาไว้ เอาไว้ดูตอน…” เขาลดเสียงต่ำลง “…คิดถึง”

 

ซองมินซุกหน้าลงกับกำแพงห้องเพื่อปิดบังความขวยเขินนั้น หากคยูฮยอนก็ยังเห็นว่าผิวขาวนวลของอีกฝ่ายเริ่มมีสีแดงระเรื่อขึ้นมาอย่าง เห็นได้ชัด คยูฮยอนจึงยิ้มกว้างกับตัวเองพร้อมกับพูดว่า

 

“งั้นฮยองถ่ายก็ได้ครับ”

ซองมินยกกล้องขึ้นตั้งท่าพร้อมถ่ายทันที “เอาแบบเป็นธรรมชาตินะคยูฮยอน ไม่ต้องมองกล้อง”

 

เมื่อคยูฮยอนเริ่มกลับไปจัดทรงผมแล้ว ซองมินก็เริ่มหมุนเลนส์เพื่อปรับโฟกัสให้เงาสะท้อนของคยูฮยอนในกระจกมีความคมชัด เหมือนกับความรู้สึกของเขาที่มีต่อคยูฮยอน คยูฮยอนเป็นคนเดียวในหัวใจของซองมิน เป็นคนเดียวที่ซองมินให้ความห่วงใย เป็นคนเดียวที่ซองมินให้ความรัก จนคนอื่นนอกเหนือจากคยูฮยอนก็กลายเป็นเพียงภาพพื้นหลังที่มัวเบลอและไม่มีความคมชัด ซึ่งคนเหล่านั้นบางทีก็รวมถึงตัวของซองมินเอง… ตอนที่คยูฮยอนยังคงอยู่ในห้อง ICU จากอุบัติเหตุครั้งนั้น ซองมินได้แต่นั่งร้องไห้จนลืมคิดถึงตัวเอง...

 

ซองมินรู้ตัวดีกว่ารักคยูฮยอนมากไป แต่เขาก็เต็มใจที่จะรัก

 

เขาเคยได้ยินว่าภาพถ่ายแต่ละภาพสามารถสื่ออารมณ์ของคนถ่ายได้

 

ซองมินหวังว่าคนที่เห็นภาพถ่ายใบนี้จะสามารถสัมผัสความรักจากมันได้อย่างแจ่มแจ้ง

 

ปลายนิ้วกดชัตเตอร์เบาๆ